The First Step into Diagon Alley
The First Step into Diagon Alley
ก้าวแรกสู่ตรอกไดแอกอน
During August, Zhaohun travelled to London with her parents and older brother. Although the journey was a long one, Zhaohun could not help but feel her heart pounding with excitement throughout the entire trip to London.
[ref]ในช่วงสิงหาคม เจ้าหุ่นเดินทางไปที่ลอนดอนกับพ่อแม่ และพี่ชาย ถึงการเดินทางจะไกลแต่เจ้าหุ่นกับรู้สึกใจเต้นตลอดการเดินทางไปลอนดอน[/ref]
When they finally reached their destination, they met a professor who was already waiting for her. The professor then led them to a shop located on Charing Cross Road in London.
[ref]เมื่อถึงจุดหมายก็ได้พบกับศาสตราจารย์ที่มายืนรอเธออยู่แล้ว ศาสตราจารย์ได้พาเดินทางมาที่ร้านแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ที่ถนนชาริงครอส ในกรุงลอนดอน[/ref]
What Zhaohun saw was a peculiar-looking shop with an unusual appearance. However, when her parents saw the condition of the place, they immediately reached for Zhaohun’s hands. From their perspective, the shop appeared nothing more than run-down and gloomy. They followed the professor inside, while Zhaohun’s older brother took her hand and walked ahead, leading the way.
[ref]สิ่งที่เจ้าหุ่นเห็นคือร้านที่มีรูปทรงแปลกตา แต่พ่อกับแม่เมื่อเห็นสภาพร้านพวกเขาก็รีบคว้ามือของเจ้าหุ่นไว้ทันที ในสายตาพวกเขาเห็นเพียงร้านที่มีสภาพทรุดโทรม และ ดูมืดทึบ พวกเขาเดินตามศาสตราจารย์เข้าไป พี่ชายของเจ้าหุ่นได้จับมือและเป็นคนเดินนำแทน[/ref]
As they passed through the door, they encountered people dressed in strange clothing and smoking pipes that gave off unfamiliar scents. The ceiling was high and covered with soot and smoke stains. There were thick tables and chairs throughout the shop, with rooms above that appeared to serve as lodgings for travellers.
[ref]เมื่อผ่านประตูเข้าไปภายในร้าน ก็พบกับผู้คนที่แต่งตัวประหลาด สูบบารม์กลิ่นแปลกๆ เพดานร้านสูงที่เต็มไปด้วยคราบเขม่าควัน มีเก้าอี้กับโต๊ะหนาและด้านบนก็มีหอพักสำหรับนักเดินทาง[/ref]
What surprised everyone the most, however, were the enormous cauldrons placed in the corners of the shop, the candle flames floating freely in the air, and, most astonishingly, a glass behind the bar that was floating by itself and wiping itself clean.
[ref]แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนแปลกใจเลย คือหม้อใหญ่ที่ตั้งอยู่ตามมุมร้าน แสงไฟที่มาจากเทียนไขที่ลอยเองได้ และสิ่งที่หน้าแปลกใจที่สุดคือตรงบาร์เทนเทอร์ที่มีแก้วลอยได้กำลังเช็ดตัวเองอยู่[/ref]
Before they could fully recover from their astonishment, the professor led them to the back of the shop. All they could see was an ordinary brick wall and a rubbish bin.
[ref]ยังไม่ทันได้หายตกตะลึงกับเหตุการณ์ด้านหน้า ศาสตราจารย์ก็ได้พาพวกเขามาที่หลังร้าน สิ่งที่พวกเขาเห็นมีแค่กำแพงอิฐที่ดูธรรมดากับถังขยะ[/ref]
The professor raised her wand and touched it against the brick wall. Starting from the rubbish bin, she counted three bricks upward, then moved two bricks to the right. She tapped the wall three times.
[ref]ศาสดาจารย์ได้หยิบคถาขึ้นมา และใช้ไม้กายสิทธิ์แตะที่กำแพงอิฐ โดยนับจากถังขยะขึ้นไปสามก้อน แล้วไปทางขวาอีกสองก้อน เคาะลงไป 3 ครั้ง[/ref]
The bricks directly in front of them began to move. The ordinary brick wall slowly transformed, revealing an entrance leading to another place
[ref]อิฐข้างหน้าของพวกเขา ที่เป็นเพียงแค่กำแพงอิฐ ก็เปลี่ยนเป็นทางเข้าไปสู้อีกที่หนึ่ง[/ref]
This was the very first step in Zhaohun’s journey toward becoming a witch.
[ref]นี่คือก้าวแรกของเจ้าหุ่นในการเป็นแม่มดขั้นหนึ่ง[/ref]
Reducio
ในช่วงสิงหาคม เจ้าหุ่นเดินทางไปที่ลอนดอนกับพ่อแม่ และพี่ชาย ถึงการเดินทางจะไกลแต่เจ้าหุ่นกับรู้สึกใจเต้นตลอดการเดินทางไปลอนดอน เมื่อถึงจุดหมายก็ได้พบกับศาสตราจารย์ที่มายืนรอเธออยู่แล้ว ศาสตราจารย์ได้พาเดินทางมาที่ร้านแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ที่ถนนชาริงครอส ในกรุงลอนดอน สิ่งที่เจ้าหุ่นเห็นคือร้านที่มีรูปทรงแปลกตา แต่พ่อกับแม่เมื่อเห็นสภาพร้านพวกเขาก็รีบคว้ามือของเจ้าหุ่นไว้ทันที ในสายตาพวกเขาเห็นเพียงร้านที่มีสภาพทรุดโทรม และ ดูมืดทึบ พวกเขาเดินตามศาสตราจารย์เข้าไป พี่ชายของเจ้าหุ่นได้จับมือและเป็นคนเดินนำแทน เมื่อผ่านประตูเข้าไปภายในร้าน ก็พบกับผู้คนที่แต่งตัวประหลาด สูบบารม์กลิ่นแปลกๆ เพดานร้านสูงที่เต็มไปด้วยคราบเขม่าควัน มีเก้าอี้กับโต๊ะหนาและด้านบนก็มีหอพักสำหรับนักเดินทาง แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนแปลกใจเลย คือหม้อใหญ่ที่ตั้งอยู่ตามมุมร้าน แสงไฟที่มาจากเทียนไขที่ลอยเองได้ และสิ่งที่หน้าแปลกใจที่สุดคือตรงบาร์เทนเทอร์ที่มีแก้วลอยได้กำลังเช็ดตัวเองอยู่
ยังไม่ทันได้หายตกตะลึงกับเหตุการณ์ด้านหน้า ศาสตราจารย์ก็ได้พาพวกเขามาที่หลังร้าน สิ่งที่พวกเขาเห็นมีแค่กำแพงอิฐที่ดูธรรมดากับถังขยะ
ศาสดาจารย์ได้หยิบคถาขึ้นมา และใช้ไม้กายสิทธิ์แตะที่กำแพงอิฐ โดยนับจากถังขยะขึ้นไปสามก้อน แล้วไปทางขวาอีกสองก้อน เคาะลงไป 3 ครั้ง อิฐข้างหน้าของพวกเขาที่เป็นเพียงแค่กำแพงอิฐก็เปลี่ยนเป็นทางเข้าไปสู้อีกที่หนึ่ง
นี่คือก้าวแรกของเจ้าหุ่นในการเป็นแม่มดขั้นหนึ่ง
ยังไม่ทันได้หายตกตะลึงกับเหตุการณ์ด้านหน้า ศาสตราจารย์ก็ได้พาพวกเขามาที่หลังร้าน สิ่งที่พวกเขาเห็นมีแค่กำแพงอิฐที่ดูธรรมดากับถังขยะ
ศาสดาจารย์ได้หยิบคถาขึ้นมา และใช้ไม้กายสิทธิ์แตะที่กำแพงอิฐ โดยนับจากถังขยะขึ้นไปสามก้อน แล้วไปทางขวาอีกสองก้อน เคาะลงไป 3 ครั้ง อิฐข้างหน้าของพวกเขาที่เป็นเพียงแค่กำแพงอิฐก็เปลี่ยนเป็นทางเข้าไปสู้อีกที่หนึ่ง
นี่คือก้าวแรกของเจ้าหุ่นในการเป็นแม่มดขั้นหนึ่ง
Reducio
Thai-to-English translation credit: ChatGPT